Tunis podczas setek lat swojego istnienia przeszedł bardzo wiele. Powstał w okresie ekspansji Kartaginy, a wsławił się tym, że właśnie w nim obóz mieli najeźdzcy. W IX wieku Aghlabidzi zbudowali tutaj Wielki Meczet, który wciąż istnieje. Stolicą Państwa Tunis stał się w latach 894-909. Miasto jednak zaczęło się liczyć dopiero w XI wieku po inwazji Hilalitów. Za kolejne sto lat władza przeszła w ręce Almohadów, którzy uczynili z miasta ośrodek włądzy państowej. W 1236 roku ogłoszono niezależność miasta I ponownie stało się ono stolicą. Pod rządami Hafsydów, którzy doprowadzili do niezależności z miasta zaczęła się tworzyć prężna metropolia, a przede wszystkim największym śródziemnomorskim targowiskiem. Rozwijał się wtedy w znaczący sposób handel między chrześcijanami z Europy I muzułmańskim Wschodem.

        Tunis zmienił swój wygląd dopiero pod naporem Turków osmańskich. Obrósł on wtedy w fortyfikacje I dopasowywał się do obecnych władców. Dzięki handlowi oraz piractwu w mieście powstawały kolejne meczety, medresy oraz pałace. Aż do XIX w centrum stanowiła Medyna, dopiero w latach 60. pod wpływami zjeżdzających tutaj europesjkich kupców architektura się odmieniła. Właśnie w tych latach zaczęło wzrastać "nowe miasto", dzielnica, która jest zdecydowanie najbardziej nowoczesna wśród wszystkich należących do Tunisu.